|Momo & Nana| Nagroda niespodzianka.

Miesiąc temu nasze pieski brały udział w konkursie organizowanym przez portal Pies.Pl i Nestle Purina. Naszym zadaniem było ukazanie radości Kumi i Haru podczas jedzenia suchej karmy, poprzez nagranie krótkiego wideo. Miałyśmy przy tym bardzo dużo zabawy. Nasze maluszki również. Niestety nie udało nam się zdobyć nagrody głównej, ale ku naszemu zaskoczeniu otrzymałyśmy nagrodę niespodziankę! Dzień po premierze magazynu otrzymałyśmy naszą prenumeratę.

Przysmaczek, gazetka oraz płyta DVD :)

Chciałybyśmy bardzo podziękować redakcji magazynu Przyjaciel Pies za wyróżnienie, które jest dla nas niezwykle cenne :)

|Momo & Nana| To już dwa lata!

Tak chyba zazwyczaj blogerzy tytułują posty, w których oznajmiają kolejne rocznice swojej strony. Aczkolwiek w naszym przypadku nie chodzi o bloga, lecz o dzień w którym Nana wprowadziła się do mnie. 18go października minęły dokładnie dwa lata odkąd dzielimy ten mój mały pokoik.
Jak właściwie doszło do tego, że Nana u mnie zamieszkała? Powód był prosty i banalny- aby zaoszczędzić na dojazdach do pracy, ponieważ mieszkała 21 km od miasta. Przez te dwa lata wiele się wydarzyło. Pewne rzeczy wspominamy z radością, inne z satysfakcją, a jeszcze inne ze smutkiem. Teraz wspólnie prowadzimy biznes i opiekujemy się naszymi adoptowanymi maluszkami. Wielokrotne meblowanie zaowocowało wygospodarowaniem dodatkowej przestrzeni w pokoju- wzorujemy się na Japończykach: układamy graty piętrowo, jeśli wiecie co mamy na myśli.
Skromnie bo skromnie, ale uczciłyśmy ten dzień ciastem i herbatą. Mniam!

Ciasto lodowe :)

|Momo| Płockie dni fantastyki po raz dziewiąty!

Ni hao!
Nie wspominałyśmy o tym wcześniej, ale wraz z Naną jesteśmy Płocczankami, a co za tym idzie staramy się wyłapywać ciekawsze eventy organizowane w naszym malutkim mieście. I nie mam tu bynajmniej na myśli balowania na dyskotekach, bo tego typu rozrywki nigdy do nas nie przemawiały. Chodzi mi o wydarzenia typowo kulturalne.
O konwencie fantasy dowiedziałam się przypadkiem od siostry już jakiś czas temu, jednakże zarówno moja jak i Nany obecność stanęła pod wielkim znakiem zapytania. Wczoraj mój grafik w pracy uległ sporej modyfikacji i jeden z konwentowych dni mam wolny. Nie muszę chyba pisać, że idziemy?

Ale zacznijmy od początku... CO, GDZIE, JAK?
Elgacon, bo o nim mowa, to konwent fantasy, który co roku organizowany jest przez Płocki Klub Fantastyki Elgalh’ai. Czego można się po nim spodziewać?: 

Podczas konwentu odbędą się prelekcje fantastyczne i około fantastyczne, bloki mangowe, sesje RPG, LARPy, konkursy i turnieje z nagrodami oraz wiele, wiele innych atrakcji. W tym roku gośćmi są Witold Jabłoński, Radosław Lewandowski oraz Kobieta Ślimak.

Dla nas jako fanek fantastyki wszelakiej, mangi i anime jest to swego rodzaju mały raj. Przywdziejemy nasze kocie kigurumi i pójdziemy z zamiarem dobrej zabawy. Patrząc na tabelę programową ogarnęło mnie zdumienie- My Little Pony! Zabieramy moją siostrzyczkę. Jako ośmioletnia fanka kucyków bardzo chętnie uczestniczy we wszelkiego rodzaju zabawach i konkursach związanych z ulubioną Rainbow Dash i spółką.

Konwent odbędzie się 26 i 27go października w Płocku w szkole do której kilka lat temu uczęszczałam.
Po więcej informacji zapraszam na oficjalną stronę Elgacon.
A poniżej rozpiska konwentowych atrakcji:

Jeśli więc tytuły takie jak Władca Pierści, Gra o Tron, Harry Potter, czy My Little Pony nie są Ci obce- zapraszam! Może spotkamy się na miejscu? A w przyszłym roku... kto wie, czy nie pojawimy się już we własnoręcznie wykonanych strojach cosplay.

Momo

|Nana| Nowa ścieżka szyta igłą.

Ohayo!

Dziś chciałabym Wam opowiedzieć nieco o mojej przygodzie z krawiectwem. Rozpoczęła się ona kilka lat temu dzięki mamie, która pracowała w zakładzie. Często przychodziłam do niej do pracy i obserwowałam całą pracę krawcowych. Oczywiście jako mały dzieciak niewiele mogłam zrobić i nauczyć się, ale miałam marzenie, żeby tworzyć piękne stroje. Mogłam jedynie projektować sobie ubranka na kartkach zeszytu marnym ołówkiem, jednak i to mnie jakoś zadowalało. Wkrótce zaczęłam szyć ręcznie i całkiem nieźle mi to szło. Poza szyciem zajmowałam się szydełkowaniem, ale to kompletnie inne robótki ręczne, z których też można zrobić śliczne rzeczy.

W takim pudełku przyszła mini maszyna.

Tak prezentuje się maszyna.

Powracając do tematu, w tym roku postanowiłam sprawić sobie mini maszynę do szycia, na której nauczę się podstawowych umiejętności oraz jak sprawnie przygotować sobie sprzęt. Jest on dość prosty w użyciu. W zestawie jest pedał, zasilanie, instrukcja w języku angielskim, dodatkowe szpulki oraz zapasowa igła. Maszyna posiada trzy przyciski:
1) włącznik/wyłącznik latarki (bardzo przydatna rzecz)
2) włączenie/wyłączenie maszyny
3) prędkość szycia: wolno/szybko
Z tyłu jest wajcha do podnoszenia stopki (w większości maszyn jest ona metalowa,ja mam plastikową). Z boku można podłączyć pedał oraz zasilanie. Dodatkowo zamiast zasilania można użyć baterii, dzięki temu z taką maszyną pójdziemy, np. do parku. Jedną wadą jest to,że maszyna posiada tylko jeden ścieg, więc dużego pola do popisu nie będę miała.

Wszystkie dodatki dołączone do maszyny.

Moim kolejnym celem będzie kupienie materiałów. A dlaczego? Planuję uszyć kimona dla mnie oraz dla Momo. Obie od długiego czasu marzymy o cosplayu. W posiadaniu mamy dwa kigurumi, ale miło byłoby mieć coś wymarzonego i niepowtarzalnego. Postanowiłam, że kimona będą w kwiatki i takiego materiału będę szukać w sklepie. Lubimy stonowane kolory, więc stroje nie będą przesadzone czy tandetne. Następnie wybierzemy śliczne dodatki, które wypełnią nasze kimona. Z racji tego, że jeszcze nie potrafię tworzyć krojów ubrań to posłużę się projektem z internetu. W następnych wpisach będę pokazywała kolejne etapy tworzenia naszych kimon.

Krój i wymiary kimona na osobę, która ma wzrost 160 cm.

Podzielcie się z nami swoimi doświadczeniami z krawiectwem. Być może ktoś z Was też chciałby rozpocząć swoją przygodę, ale nie wie od czego zacząć. Z miłą chęcią posłużę pomocą :)

Nana

|Momo & Nana| Lady Kumi & Hrabia Haru

Jednym z tematów poruszanych na blogu będzie opieka nad psami oraz ich pielęgnacja. Wszystko to za sprawą naszych ukochanych czworonogów, które codziennie pozwalają nam odkryć kolejną cząstkę siebie. Psiaki są z nami od niedawna, dlatego same wiąż uczymy się jak odpowiednio dbać o Kumi i Haru, ale chętnie będziemy dzielić się z Wami naszymi spostrzeżeniami. Jeden z postów poświęcimy także adopcji i pomocy schroniskowym zwierzakom.

Pieski codziennie okazują sobie zainteresowanie.

Najpierw jednak wypadałoby przedstawić nieco naszych milusińskich.

KUMI

Kumisia w ogródku.

Po Kumisię pojechałyśmy 24go lipca do Łowicza, gdzie przebywała w hoteliku pod troskliwą opieką Pani Sylwii, dzięki interwencji Łódzkiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Żyła w złych warunkach, u podłego człowieka. Pierwsze dni chodziła bardzo spięta, niepewna i zlękniona. Ale z każdym kolejnym dniem nabierała do nas zaufania. Teraz to wesoła, mała i kochana wariatka. Dzielna i szczekliwa.

Jest to sunia w typie sznaucerka miniaturki, czarna słodka kuleczka.

Ostatnio miała trochę problemów zdrowotnych, ale wszystko już się ustabilizowało.

HARU

Haru i jego kochana piłeczka.

Haru natomiast przyjechał do nas aż z Malborka- 2go września. Wyadoptowałyśmy go od rodziny, która nie była w stanie poświęcić mu tyle uwagi, ile potrzebował. Od szczeniaka mieszkał u swojego państwa, ale większość czasu przebywał sam ze swoją piłeczką, za którą oddał by życie i w ogień skoczył. Pierwszego dnia był strasznie skołowany, nie potrafił znaleźć sobie miejsca w naszym domku. Nie reagował na właściwie żadne imię. Podobnie jak z Kumi, zaczęłyśmy z nim pracować. Teraz wie, kto to jest Haru :) To bardzo mądry i pojętny piesek, który przywiązał się do nas i zostanie tu do końca swojego życia.

Ta biała owieczka to oczywiście pudelek, średniaczek. Zdrów jak ryba, szczwany jak lis, Pan Przytuliński.

Razem na spacerku :)

A czy Wy posiadacie jakiegoś zwierzaka? Niekoniecznie psa. W jakich okolicznościach do Was trafił.

Momo & Nana

|Momo & Nana| Ni hao!

Witamy wszystkich na naszym nowo powstałym blogu. Jest to nasza pierwsza wspólna strona tego typu, dlatego też same jesteśmy ciekawe całokształtu po kilku miesiącach pisania.
Postanowiłyśmy przyjąć pseudonimy Momo i Nana, od lubianych przez nas postaci i stworzyć tu nasz kącik pełen wspomnień.
O czym będziemy pisały? O naszych pasjach, hobby, życiu codziennym, o naszych ukochanych psiakach, a także kolekcjach. Od czasu do czasu uraczymy jakimś opowiadaniem, chętnie recenzjami.
Kim jesteśmy? Od blisko 15stu lat przyjaciółkami ( rocznik 1991), które mieszkają obecnie pod jednym dachem i opiekują się adoptowanymi pieskami. Naszą wspólną pasją jest kultura azjatycka, a także wszystko co z nią związane. Obie uwielbiamy także fantastykę, ryż + milion kombinacji obiadowych, dobre kino, książki i muzykę. Momo nałogowo pije herbatę, natomiast Nana wiecznie naprawia to, co Momo zepsuje- niczym wróżka cynka.
Mamy nadzieję, że treść tego bloga zaciekawi kogoś, a być może skłoni do małej dyskusji.

Nie jest to blog komercyjny,a wszelki SPAM będzie tutaj ignorowany.
I pamiętaj: jeżeli znalezienie tego bloga nie było Twoim celem, lub treści na nim publikowane nie odpowiadają Twojemu gustowi- wystarczy kliknąć X w prawym górnym rogu, by opuścić stronę.
Z naszej strony słowem wstępu byłoby na tyle.

Momo & Nana